Þar kom að því að mér leiddist þetta blog.central-dæmi. Ég er farin að blogga á www.123.is/ingunn74 og þar fer ég að dunda mér við að forma síðuna og setja inn myndir. Þetta tekur smá aðlögunartíma að læra á þá síðu en innan tíðar ætti hún að vera fullmótuð... eða þannig  Ég færði sumarpistilinn yfir á 123.is, þannig að ég hefði eitthvað segja á nýju síðunni  

Bless bless og sjáums á www.123.is/ingunn74

Over and out

The tjamp has left the blog.central 

Það má með sanni segjast að 6 vikur líða alveg ótrúlega hratt Allt tekur víst enda og vinnan hefst á ný

Mikið óskaplega er tómt í kotinu hjá okkur Heimi eftir að stelpurnar fóru. Þær flugu út mánud. 30.júli og það er söknuður hér á bæ. Það var svo gaman að hafa þær, því þær eru svo fjörugar stelpur. Við náðum líka að gera ýmislegt með þeim á þessum tíma sem þær voru. Ég var víst búin að segja frá sumarbústaðnum og sveitaheimsókninnni. Nú stikla ég á stóru við gerðum með stelpunum eftir sumarbústaðinn.

Við skelltum okkur með Snædísi, Sóleyju og Hrefnu (mömmu Heimis) til Hafdísar og Kristjáns (systur Heimsi og mágs) einn eftirmiðdaginn upp að Hafravatni, þar sem þau voru á húsbílnum sínum í algjörri bongóblíðu. Við grilluðum þar saman og það var alveg yndislegt að vera þarna með þeim í blíðunni og sólinni. Stelpurnar voru svo hissa á því að mega fara upp í brekkurnar og skoða sig um, töluvert frá því þar sem við vorum. Þær hafa sjaldan eða aldrei upplifað þvilikt frelsi út í Bólivíunni.

Við fórum svo í afskaplega skemmtilega tjalda-útilegu með stelpurnar til Stokkseyrar 12.-15. júlí í mjög fínu veðri. Stelpurnar höfðu aldrei farið í tjaldútilegu og þar að leiðandi aldrei sofið í tjaldi. Þeim fannst útilegan svo geggjuð að Sóley spurði pabba sinn hvort við gætum bara ekki átt heima í tjaldinu þangað til þær færu aftur til Bólivíu. Heimir fannst hugmyndin ekki vera sú albesta þannig að hún sættist á að við myndum vera allavega í 4 daga. Hafdís og Kristján komu til okkar á á húsbílnum sínum á fimmtudagskvöldinu og við sátum og kjöftuðum fram eftir nóttu. Afskaplega gaman það, mikið hlegið og mikið spjallað. Snædís og Sóley voru sko ekki að fara snemma að sofa, því það var ennþá bjart Heimir sagði að það myndi ekki verða neitt myrkur, þannig að þá myndu þær lenda í vandræðum ef þær ætluðu ekki að sofa. Þær voru í rauninni orðnar grútsyfjaðar,en þráuðust við til rúmlega 12 á miðnætti Alveg yndislegt að sjá hvað þær börðust við þreytuna...hehe

Daginn eftir komu Hrefna og Jackeline og þar að auki Einar bróðir með fjölskylduna sína: Svava mágkona, Dagrún Lóa, Valdís Unnur og Björn. Það var svo gaman að því hvað stelpurnar hans Einars gátu leikið við Snædísi og Sóleyju, þrátt fyrir að þær töluðu ekki sama tungumálin. Þær bara böbluðu eitthvað og höfðu gaman af. Þetta var líka í fyrsta skipti sem Snædís og Sóley höfðu einhverja til að leika við (fyrir utan heimsóknina í sveitina) og það sannaðist enn og aftur hvað börn eru ótrúlega fljót að læra og aðlagast. Bjössi litli frændi minn var bara hjá okkur enda bara eins árs gutti Við fórum öll í Töfragarðinn á Stokkseyri sem er hálfgerð miniútgáfa af Húsdýragarðinum í R-vík. Þar ærslaðist hópurinn m.a. á 100 fermetra hoppipúða og það var svakafjör!!!! Svo skoðuðum við dýrin og solleis. Eftir allan ærslaganginn skelltum við okkur í sund á Selfossi þar sem haldið var áfram að ærslast í rennibrautunum. Það var svo sætt að sjá hvað Dagrún og Snædís annars vegar og Valdís og Sóley hins vegar náðu vel saman. Eftir dágóðan tíma í sundinu var ákveðið að fara "heim" í tjaldið og grilla slatta af pyslum ofan í liðið. Eftir það fóru Hrefna og Jackeline og Einar og fjölskylda til síns heima eftir alveg yndislegan dag.

Laugardagurinn fór í það hjá okkur að flakka um á Stokkseyrinni, því það var bryggjuhátíð í þeim bæ. Við fórum í fjöruna og skoðuðum heilmikið þar, fórum á Álfasafnið, Heimir fór einn í Draugasafnið því við dömurnar þorðum því ekki, skoðuðum svo Veiðisafnið með aragrúa af uppstoppuðum dýrum frá ýmsum heimsálfum og okkur fannst þetta allt vera svo flott að sjá þetta. Stelpurnar horfðu á alla uppstoppuðu villtu fuglana og spurðu svo: "Hvar er Krían í safninu?" Þær voru nottla ekki alveg að átta sig á því að þetta var "Veiðisafn" og krían er ekki veidd hér á landi.... ekki svo ég viti til Það sem átti að vera hápunktur á Bryggjuhátíðinni, var að það átti að koma steypubíll, með 10 tonn af snjó og nammi og gosi blandað þar í , og það átti að tæma hann á bryggjunni og krakkarnir áttu að fá að grafa í herlegheitunum. En satt best að segja þá var þetta illa skipulagt og bara hreint út sagt algjört prump!!!! Steypubíllinn kom 40 mínútum of seint, tók allt of langan tíma að tæma bílinn, það var ekki snjór í bílnum heldur klaki, gosið var allt meira og minna kramið og sprungnar dósir og nammið blautt, troðningur af unglingum og krökkum.... og meira að segja voru litlu krakkarnir troðnir niður þegar búið var að tæma steypubílinn!!!!! Þetta var það al óskipulegasta fyrirkomulag sem ég hef upplifað og við gáfumst upp á þessu og fórum bara heim í tjald með stelpurnar. Ég vitna bara í Dýrin í Hálsaskógi: "Þetta er mesta bull sem ég hef nokkurn tímann séð!!!!"

Á sunnudeginum kom Hrefna aftur til okkar og við ákváðum að fara í smá útsýnisferð til Seljalandsfoss með gasgræjurnar okkar og smá mat sem við ætluðum að elda þar. Við fengum alveg dásemdar veður og stelpunum fannst mjög spennandi að fara á bak við fossinn. Svo skruppum við upp að Flúðum og skelltum okkur í sund. Þegar við komum á tjaldstæðið ákváðum við bara að pakka saman dótinu og fara í bæinn, því við vorum eiginlega bara búin að vera nógu lengi í taldinu

Það sem eftir var af fríinu vorum við eiginlega bara að dunda okkur hér í Reykjavíkinni, en við fórum samt í eina smá útilegu einn daginn upp að Þórisvatni í Svínadal (Æ, þarna fyrir ofan Ferstiklu í Hvalfirði ). Hafdís og Kristján voru þar og þau voru búin að fá sér lítinn hund sem stelpunum fannst alveg gríðarlega gaman að. Við tjölduðum þar eina nótt, því daginn eftir byrjaði að súlda og við nenntum hreinlega ekki að vera í rigningu í tjaldinu. Eftir það fórum við ekki oftar í tjaldútilegur..... það var eiginlega bara komið nóg og við ákváðum bara að njóta Reykjavíkurinnar. Stelpurnar voru heldur ekkert of áhugasamar um náttúruna og fjöllinn, þannig að aðlaspurningarnar voru: "Hvert erum við að fara? Hvenær komum við? Hvað er langt eftir? Hvað er klukkan?" (semsagt: Are we there yet?!! ) Mér skildist á vinafólki og systkinum mínum að þetta er mjög algengt með börn, þannig að nú erum við svo sem búin að venjast aðeins að ferðast með litla gríslinga

Við skruppum í Húsdýragarðinn einn eftirmiðdaginn með stelpurnar og Hrefnu og þar fengu stelpurnar að fara á hestbak ásamt því að fara í tækin. Þar á eftir fórum við í vöfflukaffi heim til Hafdísar og Kristjáns. Alveg afskaplega góðar vöfflur Stelpurnar voru svooooo hrifnar af þeim með fuuuuult af sultu og rjóma Reyndar vorum við það lengi hjá þeim að við borðuðum hjá þeim ásamt Hrefnu og Jackeline og Lilju (dóttur Hafdísar og Kristjáns)

Við ákváðum að halda garðveislu í garðinum hjá Hildi og Ásgeiri (systir Heimis og mágur), þar sem systkini Heimis og fjölskyldur gætu hitt stelpurnar og Jackeline. Það voru nefnilega allri á ferð og flugi núna í sumar og við ákváðum að hafa veisluna á virkum degi, þannig að flestir gátu komið. Við Heimir tókum tjaldið okkar með til vonar og vara og tjölduðum í garðinum, því það var spáð rigningu þann dag. Við byrjuðum með veisluna út í garðinum en svo þegar fór að dropa þá færðum við borðin og stólana bara inn í tjaldið og það var bara ferlega kósí Þetta var hin fínasta veisla og mikið etið og mikið spjallað.

Í síðustu vikunni sem Snædís og Sóley voru hérna, þá skruppum við í 2 daga heim í Bessastaði. Það var afskaplega notalegt en það var svolítill vindstrekkingur á meðan við vorum þar. Mamma mín steikti kleinur á meðan við vorum þar og stelpurnar fengu að hjálpa til við það. Þær voru bara mjög duglegar að snúa deginu í kleinur.... skiljú Það var ýmislegt bardúsað á bænum með Helgu Rún, Magnúsi Birni og Fríðu Rún. Þau fóru niður í fjöru og sóttu steina sem þau máluðu svo á, fóru á trampólínið, léku sér að dótinu á bænum, fóru í fjósið, fór á hestbak, (Helga Rún var svo dugleg að teyma undir Snædísi og Sóleyju) og margt fleira. Þær voru alls ekki sáttar við að þurfa að fara aftur í Kópavoginn og vildu vera marga daga í viðbót

Síðustu helgina sem stelpurnar voru hérna, þá fórum við með þær í Nauthólsvíkina og þar fríkuðu þær út i sjónum. Við ætluðum aldrei að ná þeim uppúr Um kvöldið buðum við Hrefnu og Jackeline í kveðjumáltíð hingað í Ástúnið með stelpunum. Það varð hin besta kvöldstund og maturinn alveg gríðarlega góður enda átti Heimir minn heiðurinn af honum Síðasta daginn fórum við með liðið í Árbæjarlaugina(Snædís, Sóley, Hrefna, Jackeline, við Heimir og frænka Jackeline) og þar lágum við og slöppuðum af í pottunum í 2-3 tíma. Snædís og Sóley voru nottla í rennibrautinni og Heimir fór nokkrar ferðir með þeim og þeim tókst meira að segja að dobbla ömmu sína í rennibrautina.... og geri aðrir betur Svo fórum við heim til Hrefnu og pöntuðum slatta af pizzum og Hafdís, Kristján, Marí a og Lilja komu í pizzuveisluna til að kveðja dömurnar. Svo var komið að því að halda heim í Ástúnið og pakka fyrir stelpurnar og koma þeim í háttinn því þær þurftu að vakna snemma daginn eftir. Við gátum hvorugt sofnað um nóttina.... lágum bara andvaka.... ég held að við náðum mest 2 tímum í svefn.... við vorum einhvernveginn bara í spennufalli að nú væri þessar 4 vikur með stelpunum búnar og það væri eitthvað svo óraunverulegt

Morguninn eftir þurfti ég að fara í vinnunna í Odda og ég náði að kveðja stelpurnar áður en ég fór. Það var voðalega erfitt Þær voru búnar að vera svo yndislegar og ég var svo hrærð yfir því að þær tóku mér svo vel þennan tíma. Heimir keyrði svo Jackeline, Snædísi og Sóleyju út á völl, þar sem hann sagði mér um kvöldið að kveðjustundin hafi verið mjög erfið. En svona er lífið, við heilsumst og kveðjumst og hittumst á ný.

Þessi mánuður er búinn að vera mjög svo viðburðarríkur, skemmtilegur, lærdómsríkur en líka erfður á köflum. Það mæddi gríðarlega mikið á Heimir, því hann þurfti að þýða frá spænskunni á íslenskuna og öfugt á hverjum einasta degi, þannig að áreitið á hann var mikið. Ég var á tíma frekar þreytt á því að vera "útlendingurinn" á mínu eigin heimili því þegar við vorum hér heima þá náttúrulega töluðu stelpurnar mikið á spænskunni við pabba sinn og ég reyndi eftir bestu getu að sýna því skilning.... á endanum var þetta mér bara ofviða og við Heimir ræddum það og útkljáðum málið. Hreinskilnislega sagt hefði ég ekki vilja missa af þessari heimsókn stelpnanna því ég naut þess að vera með þær, en þetta var mikil þolinmæðisvinna.... sem er bara hið besta mál hvað mig varðar Það má alltaf þjálfa þolinmæðina soldið upp öðru hvoru

Nú er sumarfríið búið, ég er byrjuð í vinnunni aftur og verð að viðurkenna fyrir okkur bæði að við vorum í hálfgerðu spennufalli eftir að stelpurnar voru farnar og það var mikill söknuður. En lífið heldur áfram

Þúsund knúsar til ykkar allra sem hjálpuðuð okkur að gera sumarið ógleymanlegt fyrir stelpurnar.

Ingunn og Heimir

Mikið lifandis ósköp er gott að vera í sumarfríi Veðrið er alveg geggjað og Snædísi og Sóleyju, dætur Heimis, finnst æðislegt að vera hérna í sól og hita. Núna út í Bólivíunni er hávetur þannig að þetta er mikill munur fyrir þær. Þær fíluðu alveg í botn að vera í sumarbústaðnum með heitum potti og tilheyrandi Við (Heimir, mamma hans og ég) skruppum með Snædísi, Sóleyju og Jackeline norður í sveitina mína og þær voru svoooooo hrifnar af henni. Engin af þeim hefur upplifað að sjá t.d. æðarkollu liggjandi á hreiðri og svo líka æðarunga liggjandi í hreiðrinu og ég tala nú ekki um að fá að halda á ungunum . Stelpurnar höfðu heldur aldrei séð sjó, þannig að sveitaheimsóknin var mikil upplifun fyrir þær. Þessa vikuna erum við heima í Ástúninu og erum bara að dúlla okkur í bænum. Við Heimir fórum í verslunaleiðangur í Kringluna með dömurnar og það var SVAKALEG UPPLIFUN fyrir þær, því það var svo mikið af öllu og margt sem þær höfðu aldrei séð og ég veit ekki hvað. Gaman að því að sjá hrifninguna hjá þeim

Svo erum við búin að fara með stelpurnar hans í sund og þar flippuðu þær út í stóru rennibrautinni í Árbæjarlauginni. Þær voru í 1 1/2 tíma stanslaust í henni og við Heimir spókuðum okkur bara í pottunum á meðan. En við eigum nú eftir að fara með þær í aðrar sundlaugar, þannig að það verður gaman að fylgjast með því hvernig þær fíla hinar laugarnar.

Stelpurnar eru mjög háðar pabba sínum, sem er svo sem skiljanlegt, því hann er sá eini á þessum bæ sem skilur þeirra móðurmál, allavega hér í Ástúninu. Það er töluð spænska, enska og íslenska núna þessa dagana og ég verð að viðurkenna að ég er asskoti léleg í spænksunni (með öðrum orðum: kann ekki baun í bala ) þannig að ég held mig bara við enskuna og íslenskuna. Stelpurnar tala spænskuna við pabba sinn, við mig tala þær ensku og svo erum við Heimir nottla með íslenskuna. Snædís og Sóley erum ósköp indælar stúlkur, 7 og 8 ára, fjörugar og skemmtilegar í alla staði. Þær agta mig vel og okkur semur mjög vel saman. En Snædís á það til að testa mig hvar ég set mörkin (suðar um hluti og þ.h.). Bara gaman að því að testa þolinmæðina hjá mér....  

Í dag, 11.júlí 2007, er Heimir Magni Hannesson skilinn Ekki misskilinn, ekki í óskilum, heldur fráskilinn!!!!!! Núna er hann og Jackeline með sameiginlegt forræði með stelpunum og þau semja sjálf um meðlagið þar sem stelpurnar búa ekki á landinu. Þetta gekk allt vel fyrir sig og engin ágreiningur í gangi. Heimir er mjög feginn að þetta er gengið í gegn og ég er í skýjunum Það má eiginlega segja að þá er okkar samband orðið "formlega löglegt" Nú er hann ekki lengur giftur og með kærustu, heldur bara fráskilinn og með kærustu

Jæja, nóg í bili.

Ingunn, Heimir, Snædís og Sóley í sumarfríi (ennþá  )

Miklar gleðifréttir hér á þessum bæ: Stelpurnar eru búnar að fá vegabréfsáritun, það er búið að staðfesta breytingu á flugmiðunum og nú koma þær loksins að morgni 3.júlí til landsins og verða til 30.júlí. Heimir, ég og Hrefna (mamma Heimis) förum upp í sumarbústað í Svignaskarði á morgun föstudag (29.júlí) og svo fer Heimir um 4 leytið á þriðjudagsmorgninum og sækir Jackeline, Snædísi og Sóleyju út á völl og kemur með þær beint upp í sumarbústað til að slaka á eftir flugið. Svo ræðst það bara hvað verður gert þá daga sem þær eru á landinu. Það er margt í spilinum: útilega og meiri útilega og eitthvað dunderí í Reykjavíkinni og solleis. Þetta verður afskaplega spennandi Sól og sumar og útilega með Heimi og dætrum hans

Þangað til næst

Ingunn og Heimir í sumarfríi 

Við Heimir erum búin að skipta yfir í Vodafone frá Símanum. Það þýðir að við erum bæði komin með nýtt netfang. Mitt er ingunn74@internet.is og Heimis netfang er heijack77@internet.is. Við erum með sömu símanúmerin og áður, þannig að það er engin breyting þar.

Við tókum forskot á sæluna núna um helgina og fórum með útilegugræjurnar okkar í test útilegu. Við fórum á Kirkjubæjarklaustur og tjölduðum þar í alveg ágætisveðri og höfðum það mjög svo næs með nýja tjaldið okkar og annað útilegudót sem við höfum fengið lánað. Við höfðum planað að gista 2 nætur og fara jafnvel að Skaftafelli og skoða þar. Þegar við vöknuðum í morgun þá var bara komið hífandi rok og okkur stóð nú ekki alveg sama um tjaldið Það sveigðist til í rokinu og svo heyrðist bara allt í einu brak og þá brotnaði ein stöngin á tjaldinu Við urðum því að tæma tjaldið og pakka saman og koma okkur heim. Það var ekkert annað að gera Við stoppuðum nú samt aðeins hjá Skógum og dáðumst að fossinum og svo skelltum okkur aðeins í kaffi hjá Ölmu og Þorláki í sumarbústaðnum þeirra við Þingvallavatn. Þannig að við svo sem fengum ágætis útilegu út úr þessu....  en það gengur bara betur næst.  En við þurfum bara að fara og kvarta hjá Útilífi þar sem við keyptum tjaldið og segja að það þoli ekki íslenskt rok 

 Ingunn og Heimir í sumarfríi

Við fengum mjög svekkjandi fréttir í fyrrinótt: Jackeline og dætur Heimis fengu ekki að fara úr Bólivíu, því það var ekki vegabéfsáritun til Bandaríkjanna fyrir stelpurnar í vegabréfunum þeirra Þær voru stoppaðar í ameríska vegabréfaeftirlitinu út við flugvélina og fengu ekki að fara með og töskurnar voru teknar úr vélinni og þær sendar heim. Það var mikil sorg á öllum vígstöðum að þetta væri að gerast og dætur Heimis grétu úr sér augun að Jackelines sögn. Stelpurnar voru með útrunnin vegabréf og í þeim voru vegabréfsáritun fyrir þær. En þær voru líka með neyðarvegabréf, sem á að koma þeim úr landinu og til Ísland, þar sem þær eru íslenskir ríkisborgarar. Þegar þær myndu koma hingað til Íslands þá myndu þær fá ný vegabréf hér á landi með rafræna kubbnum og öllu dótinu sem er í þessum nýju vegabréfum og neyðarbréfið var gott og gilt, en þeir hjá ameríska eftirlitinu tóku ekki áritunina gilda í útrunna vegabréfinu.

Dagurinn í gær var mjög erfiður á öllum vígstöðum. Heimir var svo niðurbrotinn og svekktur yfir þessu og hann var í allan gærdag að reyna að finna lausn á hvað væri hægt að gera í samráði við Jackeline út í Bólivíu Heimir þekkir eina konu hjá útlendingaeftirlitinu og gat ráðfært sig heilmikið við hana. Svo var hann líka í sambandi við konuna sem seldi honum flugmiðana í apríl og þar voru mikilar vangaveltur fram og til baka hvort miðarnir myndu eyðileggjast eða hversu lengi væri hægt að frysta þá, því Heimir og Jackeline eru ákveðin í því að leysa þetta mál á farsælan hátt og koma þeim dömum til Íslands. Í gærkvöldi var ákveðið að þær myndu koma til landsins frá 6.júlí til 6. ágúst og þá myndi vinnast tími til að fá vegabréfsáritunina fyrir stelpurnar. 

En við trúum því bara og treystum að þetta gangi upp og við veltum okkur ekki upp því sem hefur gerst. Við græðum ekkert á því.

 Ingunn

Já, gott fólk, það er búið að vera mikið að gerast síðast liðna daga.

• Lára Kristín ófríska frænka mín með sætu kúluna sína kom í heimsókn um síðustu helgi og gisti hjá okkur 2 nætur. Við Heimir ákváðum að leyfa henni að sofa í rúminu okkar og við sjálf sváfum á dýnu í stofunni. Við áttum nefnilega alltaf eftir að prófa dýnuna sem við vorum að hugsa um að láta stelpurnar hans sofa á, þegar þær koma eftir viku. Þannig að nú vitum við að það er fínt að sofa á dýnunni, þannig að stelpurnar eru í góðum málum. Við buðum svo Láru með okkur í Baðstofuna í Laugum á sunnudeginum, þar sem við höfðum svo sem ekkert annað að gera en að taka lífinu með ró og slappa af. Það var þvílíkt geggjað og við nutum þess alveg í botn. Svo buðum við henni í mat til okkar og við grilluðum líka þessa snilldar kjúklingabringu, fyllta með sólþurrkðuðum tómötum og ferskum fetaosti. Algjör snilld þó ég segi sjálf frá
• Nú er loksins komið út úr tryggingunum hvað ég eigi að borga fyrir skemmdirnar á Rollunni minni. Minn hluti er 51 þúsund kall sem er viðgerðin að framan á mínum bíl. Tryggingarnar sjá um hinar skemmdirnar, en mér finnst þetta samt nógu asskoti dýrt!!!! Bara að þessir bílar þarna úti í umferðinni hætti nú að stoppa svona á miðjum veginum, þá væri maður ekkert að lenda í svona veseni!!!! En ég er allavega búin að borga brúsann og fá Rolluna mína aftur svona svakalega fína 
• Jackelyn (fyrrverandi hans Heimis), Snædís og Sóley koma eftir viku frá Bólivíu. Heimir sækir þær út á flugvöll, snemma á föstudagsmorgun og þá hafa þær verið á ca 1 1/2 sólarhrings ferðalagi með tilheyrandi tímamismun. Við tengdó ætlum að taka á móti þeim í Ástúninu með morgunkaffi og meððí. Mér finnst þetta vera mjög svo spennandi að fá að kynnast þeim. Ég hef nebbla aldrei hitt þær, einungis séð þær í gegnum vefmyndavélina
• Nú er ég komin í langþráð 6 vikna sumarfrí og byrja ekki að vinna aftur fyrr en 30. júlí. Á þeim tíma verð ég með Heimi og stelpunum hans í útilegum og í sumarbústað og fleira sem við finnum upp á að gera á meðan stelpurnar hans eru hér á landinu.
• Bútt-kampið er alltaf að vera erfiðara og erfiðara og það koma alltaf nýjar og nýjar harðsperrur  En það er alveg þrusufjör í tímunum og mikið hópefli. Gaman að því

Jæja, gott og nóg í bili

Hafið það sem best þangað til næst

Ingunn í SUMARFRÍI  

Já, nú er minns alveg ferlega fúll og það svakalega!!!!! Ég lenti nebbla í 5 bíla árekstri á sl. þriðjudag kl. 21:00 í alveg glampandi sólskini og blíðviðri....... það var ekki einu sinni hálka til að kenna um heldur bara argasti klaufaskap í mér Ég var of sein að sjá bremsuljósin  

Ég var koma neðan úr miðbæ og var að keyra á Miklubrautinni á akreininni lengst til hægri því ég var á leiðinni inní Kópavog. Það var búið að vera alveg ferleg umferð, hröð og mikið um bíla sem "skíðuðu" á milli akreina. Mér var svo nóg um að aldrei þessu vant þá keyrði ég löglega (á bilinu 60-70) og það er í frásögu færandi að það gerist....hehe Þegar ég er að keyra framhjá Skeifunni og því svæði þá tek ég eftir því að það hægist smá á umferðinni og ég fylgi þeim hraða. Allt í einu sé ég að það stendur lögregluþjónn í vegkantinum dágóðan spöl í burtu og hann baðar út höndunum eins og hann eigi lífið að leysa og í því sama augnabliki snarstoppar bíllinn fyrir framan mig og ég nauðhemla en skell samt á hann!!!! Sekúndubroti síðar kemur annar bíll og keyrir aftan á mig og hendir Rollunni minni aftur á bílinn fyrir framan mig, þannig að ég lendi 2x á honum. Ég man að það eina sem ég hugsaði um var: Hvað ætli keyri margir bílar á okkur???? Lögreglan kom svo og tékkaði á því hvort allt væri í lagi og mesta furða að það var ekki einu sinni hálshnykkur sem ég fékk, þannig að áreksturinn var svo sem ekki harður.

Þegar ég kem svo út, þá kemur í ljós að það voru 3 bílar fyrir framan mig og einn fyrir aftan, þannig að ég og Rollan mín vorum næst síðastar í klessubílunum og verst útlítandi. Ástæðan fyrir þessu öllu var víst að 2 lögreglur voru að sinna sinni vinnu við hraðaeftirlit á Miklubrautinni og voru búnir að stoppa einn bíl vegna hraðaskturs. Sá bíll var hálfur á akreininni og hálfur upp á vegarkantinum. Þá kemur (að mér er sagt) grár bíll sem hægir vel á sér út af lögreglunum og svo allt í einu snarstoppar hann, sem þýðir að rauður bíll á eftir honum nauðhemlar og rekst aðeins aftan á gráa bílinn. Svo kemur gulur Yaris og keyrir aftan á rauða bílinn og svo lendi ég aftan á Yaris-num..... og það ergilegasta er þarna að ég nefnilega sé ekki hvort það eru bremsuljós eða ekki fyrr en allt of seint, því sólin skein beint aftan á bílana sem gerði það að verkum að það sást bara ekki hvort bílarnir voru með ljós eða ekki. og svo fæ ég skell frá bílnum fyrir aftan mig. Á meðan þessum skellum stóð þá forðaði fremsti bíllinn sér af staðnum og það furðulegasta var að lögreglumennirnir 2 sem voru þarna á staðnum náðu ekki númerinu og ekki heldur rauði bíllinn sem lenti á honum. Lögreglan var vitni að þessum skellum og það þurfti að kalla til lögreglu í rannsóknardeildinni til að taka af okkur skýrslur og þ.h. Það besta við þennan árekstur var að það slasaðist enginn, því hann var ekki það harður.

Nú er bara að bíða eftir því leiðinlegasta: Lögregluskýrslan og tryggingar Ég fæ væntanlega að vita það í næstu viku hvernig skýrslan lítur út og hvað ég á að borga og allt þar á milli.
Þvílíkur bömmer að lenda í þessu núna rétt fyrir sumarfríið Ég ætlaði nú að nota aurana mína í annað í sumar en að borga bílaskemmdir En þetta kemur allt í ljós í næstu viku.

Við Heimir fórum í gær og keyptum fjölskyldutjald og 2 göngu bakpoka fyrir sumarið Tjaldið er 6 manna og gott pláss í því og það er meira að segja hægt að standa uppréttur í fortjaldinu, sem mér finnst þvílíkur munur  Ég er nú orðin svo gömul að ég á erfitt með að beygja mig....hehehehehehe..... NOT!!!!!!  Það er bara þægilegt að geta gengið um tjaldið án þess að þurfa alltaf að vera á fjórum fótum  Við sjáum nebbla fram á að fara í einhverjar útilegur með Snædísi og Sóleyju (dætur Heimis) þegar þær koma eftir rúmar 2 vikur. Þær hafa aldrei farið í útilegu í tjaldi, þannig að þetta verður væntanlega spennandi fyrir þær.

Jæja, ég ætla að hætta þessu röfli núna og bið ykkur bara vel að lifa þangað til næst.............. og passið ykkur á bílunum!!!!! 

Ég er bara í ferlegri fýlu þessa dagana en ætli það renni nú ekki af fljótlega af mér á næstu dögum.

Bless í bili

Ingunn á klesstu Rollunni sinni

Á uppstigningardag buðum við Heimir systkinum hans og fjölskyldum í afmælis-innflutnings kaffi, þar sem við héldum upp á að ég varð árinu eldri og að Heimir flutti inn í janúar Það var alveg glymrandi gaman.... þó ég segi sjálf frá Við vorum 10 í heildina og það er alveg ótrúlegt hvað er hægt að koma mörgum fyrir í svona lítilli íbúð Ég vitna nú bara í máltækið: Þröngt mega sáttir sitja og ósáttir troða sér Við ákváðum að hafa veitingarnar með öðru sniði, höfðum smárétta hlaðborð í staðinn fyrir kökur.  Heimir átti hugmyndirnar að réttunum og þetta var var alveg geðveikt gott..... þó ég segi sjálf frá

Ég var að uppgötva alveg snilldarlega hannaða skó, sem kallast MBT (skoðið endilega www.mbt.is  Ég keypti mér í mars eina sandala og er gersamlega forfallin.  Það albesta er að ég þarf ekki að nota innlegg þegar ég er í þessum skóm, því þeir eru þannig hannaðir að þeir styðja vel við fótinn og forma sig eftir ilinni. Tilfinningin er eins og gengið er á sandi eða í mosa. Sóllinn á skónum er barasta snilld og það sem ég er laus við núna er að ég fæ ekki lengur þessa þreytuverki í fæturnar á hverjum degi. Ég er varla búin að fara úr sandölunum frá því að ég fékk þá, og Heimir var svo yndislegur að gefa mér íþróttaskó í þessari sömu línu í afmælisgjöf (geggjaðir litir: hvítur, grár með appelsínugulum röndum) . Þetta er bara allt annað líf

Bless í bili

Ingunn

Jæja!!! Nú er ég búin að fara í nokkra "Bútt kamp" tíma og mesta furða að ég er enn á lífi   Ég er enn að fá harðsperrur hér og þar, en það fer nú minnkandi með hverjum tíma, sem betur fer Þessir tímar eru bara keyrsla út í eitt og alveg svakalega góðir. Ég hef það nú þannig að eftir hvern tíma þá skelli ég mér í GÓÐA gufu í Baðstofunni í Laugum. Það er alveg geggjað að slappa af í gufunni og safna orku eftir tímann. Algjört lúxuslíf

Það eru 3 tímar í viku, þriðjudaga og fimmtudaga erum við inni í tíma kl. 19:30 en á laugardögum erum í tíma kl. 09:00 og þá er farið út að hlaupa, ýmsar þolæfingar og fleira gert.  Þar sem mér hefur hreinlega verið bannað að hlaupa skv. læknisráði (því fæturnir mínir eru bara alls ekki sniðnir fyrir hlaup, því það fer beint upp í hné og bak) þá samdi ég við Bútt-þjálfarana að ég myndi hjóla frá Kópavoginum í Laugarnar, fylgja svo hópnum í hlaupunum á hjólinu og koma svo inn í æfingarnar á milli hlaupanna. Eftir tímann fer ég svo í góða gufu og hjóla svo heim aftur. Ég hef ekki trú á öðru en að þolið komi nú frekar fljótt við þetta og ég hef líka tekið eftir að undir öllum "vetrarforðanum" eru gömlu, góðu vöðvarnir að taka við sér og láta vita að þeir eru þarna til staðar...... allavega ef eitthvað er að marka harðsperrurnar þá er eitthvað að gerast Ég verð á þessu námskeiði til miðjan júní og mér líst alveg svakalega vel á þetta allt saman.

Þangað til næst

Ingunn Búttari

Ég á ammælí dag, ég á ammæli dag, ég á ammæli ég sjálf, ég á ammæli í dag

Gamla hróið bara orðin árinu eldri,  30 + 3   og nýt lífsins til hins ýtrasta.

Knús

Ingunn

Jæja, gott fólk. Þar kom að því að mathákurinn (ég sjálf) er búin að fá gula spjaldið hjá dokksanum mínum hvað varðar mataræðið.  Ég er of há í langtíma blóðsykri, sem þýðir víst eitthvað á þá leið að í heildina er ég að fá of mikið af þessum margumtöluðu kolvetnum sem kallast: SYKUR!!!!! Ég hef verið óttarlega kærulaust síðast liðna mánuði hvað mataræðið varðar og hef leyft mér allt of mikið og í 99.9 % tilfella er versta tímabilið þegar ég kem heim úr vinnunni. Það er er einhvernveginn ekki í boði upp í vinnu, því ég má ekki vera að því að sitja og eta einhverjar kökur/sætindi/skyndibita/gos og annan óþarfa, þannig að seinniparturinn er versti partur dagsins. Þetta þarf ég að skoða vel og vandlega og breyta, því ef þetta heldur áfram þá er líklegt að innan fárra ára verði ég komin með áunna sykursýki og það er eitthvað sem ég vil forðast eins og heitan eldinn!!!! Ég er með allar upplýsingar fyrir framan mig og kann þetta, og nú er bara að framkvæma og vera ekki með eitthvað vesen og afsakanir: Nú skal lífstílnum breytt...... já, ég veit að ég hef sagt þetta áður og ekki staðið við það og hverjar ætli líkurnar séu fyrir því að ég standi við það núna????   Það er víst þannig að þegar gula spjaldið er komið í loftið, þá verð ég að haga mér betur til að það fari niður aftur

Ég er búin að skrá mig á 8 vikna Boot Kamp námskeið í Laugum!!!! Ég hef aldrei farið á svona námskeið en hef heyrt vel af því látið, þannig að ég ákvað að skella mér með Sigurborgu, vinkonu minni. Það er eiginlega henni að þakka að ég er að fara á námskeiðið, því það var hún sem sagði mér frá því Svo er bara að sjá hvort ég haldi þessa tíma út

Við Heimir fórum í framkvæmdarhug í gær. Við vorum búin að kaupa stóra mynd sem við vildum  fá inn í svefnherbergi. Á þeim vegg, sem við vorum búin að ákveða að nýja myndin ætti að fara upp á, voru slatti af fjölskyldumyndum og það þurfti að taka þær niður, bruna í Byko og kaupa sparsl, málningu og fylgihluti. Við sem sagt máluðum vegginn í gær og myndin kemur alveg svakalega flott út á veggnum!!!!! Asskoti huggulegt herbergi, mar!!!

Jæja, ég er svööööng og ætla að fá mér morgunmat.

Bið að heilsa í bili

Ingunn

Kærar þakkir fyrir veturinn, kæru vinir Nú er sko hægt að fara að nota alveg óspart, enda er sólin farin að skína oftar, þó það komi nú nokkrir rigningardagar ennþá

Við Heimir vorum þvílíkt dugleg á sumardeginum fyrsta.  Við hjóluðum niðrí bæ í æðislegu veðri og fórum að skoða brunarústirnar á Pravda og Cafe Óðal.  Það var svakalegt að sjá þetta og við horfðum líka á brunann í sjónvarpinu deginum áður Við Heimir erum ein af þeim sem djömmuðum á Pravda helgina fyrir brunann Þvílíkur heiður fyrir okkur

Hjólatúrinn varð 18 km í heildina og okkur leið bara virkilega vel af öllu þessu ferska lofti.  Það fer nú bara að líða að þvi að ég fari hálftíma fyrr á fætur og njóti veðurblíðunnar á morgnana með því að hjóla í vinnunna..... svei mér þá.... ég held ég hafi sagt þetta áður og ekki enn komið þessu í verk..hehe

Knús

Ingunn

..... og lífið heldur áfram

Setti bara inn færslu svo ég geti skipt út páskaþemanu og sett inn þetta líka fína skógardýraþema

 Það er svo sem ekkert títt, bara þetta sama: vinna, borða, sofa og njóta lífsins Vorið er að nálgast þannig að nú er farið að birta á morgnana, þannig að það er aldrei að vita að sveitavargurinn taki nú hjólið fram og fari að hjóla í vinnunna

Nóg í bili

Ingunn

Jæja, gott fólk.

Nú er víst komið langþráð páskafrí og ég sit hér fyrir framan tölvuna í náttslopp á föstudeginum langa og klukkan er að verða hálf 12 á hádegi og glampandi sól úti og ég er ekki að nenna út..... er bara hérna inni með tærnar upp í loft og er í algjöru afslöppunarlífi.  Heimir er að vinna um páskana þannig að ég verð bara ein heima og dúlla mér eitthvað hérna heima.  Voða finnst mér það næs að hafa ekkert að gera og geta bara dundað mér við það sem mér dettur í hug = algjört letilíf!!!!

Heimir fór um daginn og keypti aðra stökkmús, þannig að nú eru þær orðnar tvær: svört kerling og hvítur karl.  Heimir er búinn að finna nafn á kerlinguna og fékk hún nafnið Skotta.  Það er víst í mínum verkahring að finna nafn á karlinn og það er þrautin þyngri því nafngiftarhæfileikar mínir eru ekki hátt skrifaðir Ég er eitthvað svo föst í því að hann eigi að heita Gormur...... en mér finnst það samt ekki nógu gott fyrir svona hefðardýr eins og hann. Ætli það endi ekki bara á því að hann fái nafnið Herkúles.....HAHAHAHAHAHA Það var ferlega fyndið að sjá þegar karlinn var settur inní búrið hjá Skottu, því hún var svo mikið að passa búrið og réðst á karlinn og sagið í búrinu fuðraðist og puðraðist út um búrið og út um allt gólf.  Heimir var búinn að lesa sig til um það að ef að ný mús yrði keyp, þá þyrftu þær að kynnast á hlutlausu svæði, þannig að hvorug væri að fara yfir á yfirráðasvæði hinnar.  Hann setti þær í baðkarið og lét þær vera þar í dágóðan tíma..... það má eiginlega segja að þær hafi verið í einangrun, því þær komust ekkert og urðu að vera þægar....hehehe og eftir baðkarsdvölina hafa þær verið hinu mestu mátar og ferlega fyndnar saman.  Æ, mér finnst bara svo ótrúlegt að ég sé komin með gæludýr, en það er mjög gaman að þeim

Nú er Heimir búinn að kaupa flugmiða fyrir dætur sínar og X-ið, og þær koma til landsins 22.júní um morguninn og verða í mánuð.  Þetta verður bara spennandi og það þýðir að ég þarf að einbeita mér meira að spænskunni minni.

Jæja aftur og einu sinni enn:-)

Bless í bili og þangað til næst og Gleðilega páska

Ingunn